Phoney crisis
Toen in september 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, duurde het nog maanden voordat de westerse geallieerden serieus aan de bak moesten. Wel oorlog, geen wapengekletter. De Engelsen noemden die oorlog dan ook aanvankelijk ‘the phoney war’ (de nepoorlog). Pas in mei 1940 werd het in onze contreien pas echt menens en brak met de ‘Blitzkrieg’ de pleuris pas echt goed uit.
Analoog daaraan introduceer ik een nieuw begrip: the phoney crisis. En daarmee bedoel ik niet de lauwe soep die in de Tweede Kamer werd opgediend naar aanleiding van dat rapport over de Nederlandse steun aan de Irak-oorlog.
Nee, ik bedoel de economische crisis waarmee we nu te kampen hebben. Overal hoor je geluiden dat het ergste leed al geleden is en dat er inmiddels sprake is van een voorzichtig herstel.
Daar zijn we dan mooi tussendoor gezwijnd! Geen massa-ontslagen, sterk dalende koopkrachtcijfers, sociale onrust of draconische bezuinigingen. Kortom: de crisis die met zoveel hysterie werd aangekondigd, bleek dus wel mee te vallen! Jammer voor die sufferds met een rekening bij de DSB of Icesafe, maar verder… Eitje!
Ja? Was het maar waar, mensen! De miljarden die de overheid in het bankwezen stak moeten op één of andere manier weer worden terugverdiend. Dit voorjaar kondigt de regering een pakket bezuinigingen aan die een besparing van 35 miljard euro moet opleveren. Dacht u werkelijk dat u dat niet aan den lijve gaat ondervinden? 35 Miljard?
Wie de verkiezingsprogramma’s van de lokale partijen doorleest, lijkt in dat naïeve optimisme te worden gesterkt. Mooie plannen, mooie verhalen. Maar de komende vier jaar zal ook in Groningen het mes worden gezet in zaken die ons dierbaar zijn. Dát zou het centrale thema van de komende verkiezingen moeten zijn en niet één of andere tramlijn of een forum aan de Grote Markt.
Natuurlijk vang je eerder vliegen met honing dan azijn, maar dat is niet erg realistisch. Laat de partijen hier maar eens kleur bekennen. Waar gaan we snijden? De reïntegratiebudgetten? Kunst en cultuur? Verhoging van de gemeentelijke belastingen? Deze crisis is wel degelijk echt! Durf te kiezen, zodat ook wij in maart écht wat te kiezen hebben. Dat is democratie!
Martijn Wassenaar
Loading ...
Hoezo zou een enorme verminking van de Groninger binnnenstad door het Monstrum geen belangrijk onderwerp zijn?
Het redden van de skyline van het kleine en daardoor kwetsbare centrum, is voor veel groningers veel belangrijker dan pak-em-beet het hier wel of niet resideren van dansgezelschappen als Galili Dans of Club Guy and Rony.
Terecht zegt Piet Huisman dat drie maart het echte referendum over Het Monstrum zal plaatsvinden.
En over iets als de reintergratie-industrie hoeven we ook niet lang na te denken. Deze handel kost zo veel miljarden euro meer dan dat het oplevert.
Nee we kunnen toch echt beter onze denktijd gebruiken door ons bezig te houden met de vraag hoe we Karin Dekker met haar trein over de Grote Markt kunnen tegenhouden.
Met vriendelijke groet en met de complimenten voor deze site.