Roeptoeteren

Ik heb begrepen dat bij het komende WK-voetbal in Zuid-Afrika de lawaaitoeter, de vuvuzela, verboden is. Als ik zo naar de huidige verkiezingen luister hebben de makers een nieuwe afzetmarkt gevonden. Nu zijn genuanceerde meningen niet de wapens waarmee je een politieke campagne moet voeren, maar ik vraag mij soms wel eens af of we de menselijke maat niet uit het oog verliezen.

Onlangs was ik op het filmfestival in Images. Ik ben – laat ik maar bekennen – een echte filmfestivaljunk en heb daar dus heel wat voetsporen liggen. Tussen de films door zat ik in de foyer en bedacht me dat het de laatste keer was dat het festival op deze locatie was. Ik moet zeggen dat ik daar wel moeite mee heb. Ik vind Images bijzonder geslaagd als culturele instelling; een plaats waar ik mij thuis voel. Nu moet ik dat inruilen voor iets waarover ik nog een hoop vraagtekens heb. En dan ga ik twijfelen of we daar wel goed aan doen.

Was ik politicus geweest, dan had ik me zojuist opgeknoopt aan de hoogste boom. Want twijfel is politieke zelfmoord. De roeptoeter is het instrument waarmee de politicus zich bedient. En vooral niet luisteren naar feiten en argumenten. Nee, gewoon de volumeknop wat hoger zetten en blazen maar. En helaas is er maar een verdediging mogelijk tegen de roeptoeter en dat is een nog grotere roeptoeter. En zo zijn we weer terug bij het Forum.

Wat mijn eigen twijfels betreft: die had ik ook bij de invoering van de euro en dat is goed gekomen. Dus kan het ook nog met het Forum goed komen. Na de verkiezingen tenminste.

André Huitenga

Geef een reactie