Roeptoeteren

Ik heb begrepen dat bij het komende WK-voetbal in Zuid-Afrika de lawaaitoeter, de vuvuzela, verboden is. Als ik zo naar de huidige verkiezingen luister hebben de makers een nieuwe afzetmarkt gevonden. Nu zijn genuanceerde meningen niet de wapens waarmee je een politieke campagne moet voeren, maar ik vraag mij soms wel eens af of we de menselijke maat niet uit het oog verliezen.

Onlangs was ik op het filmfestival in Images. Ik ben – laat ik maar bekennen – een echte filmfestivaljunk en heb daar dus heel wat voetsporen liggen. Tussen de films door zat ik in de foyer en bedacht me dat het de laatste keer was dat het festival op deze locatie was. Ik moet zeggen dat ik daar wel moeite mee heb. Ik vind Images bijzonder geslaagd als culturele instelling; een plaats waar ik mij thuis voel. Nu moet ik dat inruilen voor iets waarover ik nog een hoop vraagtekens heb. En dan ga ik twijfelen of we daar wel goed aan doen.

Was ik politicus geweest, dan had ik me zojuist opgeknoopt aan de hoogste boom. Want twijfel is politieke zelfmoord. De roeptoeter is het instrument waarmee de politicus zich bedient. En vooral niet luisteren naar feiten en argumenten. Nee, gewoon de volumeknop wat hoger zetten en blazen maar. En helaas is er maar een verdediging mogelijk tegen de roeptoeter en dat is een nog grotere roeptoeter. En zo zijn we weer terug bij het Forum.

Wat mijn eigen twijfels betreft: die had ik ook bij de invoering van de euro en dat is goed gekomen. Dus kan het ook nog met het Forum goed komen. Na de verkiezingen tenminste.

André Huitenga

Leve de Stemwijzer!

Het overkomt iedereen die inmiddels de dertig is gepasseerd: je voelt je onwillekeurig trots als mensen je jonger inschatten dan je feitelijk bent. Alsof het onvermijdelijk verstrijken der jaren even de pas inhoudt. Normaal ben ik niet zo gevoelig voor dit soort dingen, maar als je herinneringen ophaalt aan het EK Voetbal ‘88 en een jonge, frisse stagiaire van nog geen twintig kijkt je beleefd maar meewarig aan, knaagt dat toch…

Maar nu… Ondanks de kou en de natte prut op straat, schijnt voor mij de zon! Ik fiets fluitend naar m’n werk en heb voor iedereen een vriendelijk woord. De reden voor mijn pre-voorjaarsroes? De Stemwijzer van de gemeente Groningen! Na de dertig stellingen te hebben ingevuld kreeg ik als stemadvies Student & Stad! Hoewel de herinneringen aan mijn studententijd steeds meer vervagen, hoor ik er weer helemaal bij en ga ik weer eens op een doordeweekse dag bier drinken in Het Feest!

Ach ja, de Stemwijzer… In feite bedoeld voor kiezers die twijfelen op welke partij ze zullen stemmen en zo een handje worden geholpen. Maar hoe is het gesteld met het niet-zwevende, beginselvaste electoraat, waar ik mezelf toe reken… Ik stem m’n hele leven al op dezelfde partij of ze nou voor of tegen die rare tram of dat onbegrijpelijke Forum zijn. Voor ons is zo’n stemwijzer alleen maar verwarrend. Want niet iedereen heeft evenveel mazzel gehad als ik.

Nee, wat moet je als ras-VVD‘er en je krijgt de Stadspartij als advies? En wat te denken wanneer je als rechtgeaarde GroenLinks-stemmer ineens ChristenUnie krijgt voorgeschoteld… Je begint er spontaan van te zweven en dat kan toch niet bedoeling zijn van de Stemwijzer. Zo draag je juist bij aan het probleem dat je wilt bestrijden! Gelukkig is er een optie om bepaalde partijen niet te betrekken bij het stemadvies. Geen PVG? Uitvinken die handel!

En daarom ben ik zo blij met de Stemwijzer! Student & Stad… ik ga weer op kamers! Vindicat, here I come!

Martijn Wassenaar

Billenknijpen

Als het zo tegen de verkiezingen loopt, dan lijkt het wel of politici hun tong in een puntenslijper stoppen. Nuances verdwijnen. Discussies worden op het scherpst gevoerd. Ik had zelf verwacht dat de tram het strijdpunt van deze verkiezingen zou worden; het is het Groninger Forum geworden.

Forumbashen lijkt een nieuwe sport te worden. Politici staan in de rij om het project onderuit te halen, met de VVD als voorlopige koploper. Als je de partij hoort, dan lijkt alsof ze van begin af aan tegen het Forum was. Een prettige vorm van geheugenverlies. Betty de Boer stelt totaal overbodige raadsvragen over een vakantie van Bas van Kampen. Had ze dat niet even aan hem kunnen vragen? Nota bene had Van Kampen haar zelf over de reis verteld.

Je mag best kritisch zijn op het Forum, maar graag zinvol. Mensen die denken dat het Forum nog afgeblazen kan worden, komen bedrogen uit. Er is al zoveel in het project geïnvesteerd, dat het de stad kapitalen gaat kosten als het niet doorgaat. Wie nu tegen het Forum is, doet dat om ontevreden kiezers aan te trekken.

Volgens Robert Prummel is het Forum een overleden patiënt. De patiënt moet eerst nog geboren worden! Wat Prummel nu doet, is de vroedvrouw in de billen knijpen. Heel nuttig.

Laten we alsjeblieft onze energie steken in een zo goed mogelijke start van het Forum. Anders staat er over een paar jaar inderdaad niets meer dan een bibliotheek met bioscoopzaaltjes. Zo is het erg gemakkelijk om kritisch te zijn.

André Huitenga

Phoney crisis

Toen in september 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, duurde het nog maanden voordat de westerse geallieerden serieus aan de bak moesten. Wel oorlog, geen wapengekletter. De Engelsen noemden die oorlog dan ook aanvankelijk ‘the phoney war’ (de nepoorlog). Pas in mei 1940 werd het in onze contreien pas echt menens en brak met de ‘Blitzkrieg’ de pleuris pas echt goed uit.

Analoog daaraan introduceer ik een nieuw begrip: the phoney crisis. En daarmee bedoel ik niet de lauwe soep die in de Tweede Kamer werd opgediend naar aanleiding van dat rapport over de Nederlandse steun aan de Irak-oorlog.

Nee, ik bedoel de economische crisis waarmee we nu te kampen hebben. Overal hoor je geluiden dat het ergste leed al geleden is en dat er inmiddels sprake is van een voorzichtig herstel.

Daar zijn we dan mooi tussendoor gezwijnd! Geen massa-ontslagen, sterk dalende koopkrachtcijfers, sociale onrust of draconische bezuinigingen. Kortom: de crisis die met zoveel hysterie werd aangekondigd, bleek dus wel mee te vallen! Jammer voor die sufferds met een rekening bij de DSB of Icesafe, maar verder… Eitje!

Ja? Was het maar waar, mensen! De miljarden die de overheid in het bankwezen stak moeten op één of andere manier weer worden terugverdiend. Dit voorjaar kondigt de regering een pakket bezuinigingen aan die een besparing van 35 miljard euro moet opleveren. Dacht u werkelijk dat u dat niet aan den lijve gaat ondervinden? 35 Miljard?

Wie de verkiezingsprogramma’s van de lokale partijen doorleest, lijkt in dat naïeve optimisme te worden gesterkt. Mooie plannen, mooie verhalen. Maar de komende vier jaar zal ook in Groningen het mes worden gezet in zaken die ons dierbaar zijn. Dát zou het centrale thema van de komende verkiezingen moeten zijn en niet één of andere tramlijn of een forum aan de Grote Markt.

Natuurlijk vang je eerder vliegen met honing dan azijn, maar dat is niet erg realistisch. Laat de partijen hier maar eens kleur bekennen. Waar gaan we snijden? De reïntegratiebudgetten? Kunst en cultuur? Verhoging van de gemeentelijke belastingen? Deze crisis is wel degelijk echt! Durf te kiezen, zodat ook wij in maart écht wat te kiezen hebben. Dat is democratie!

Martijn Wassenaar

Gifbeker

Het ligt in de aard van een politieke partij om te willen regeren. Hoe anders wil je je ideeën gaan verwerkelijken? Toch denk ik dat menig partij stiekem hoopt dat deze keer de gifbeker doorgeschoven kan worden. Reken even mee wat het komende college te wachten staat…

Meerstad. Een gaaf plan toen ambitie nog een modewoord was. Met geleend geld werd het gebied ontwikkeld. Maar helaas: crisis. Dus geen verkoop van kavels. Dus geen inkomsten. Dus forse rentelasten. Onzeker wanneer daar verandering in komt.

Zuidelijke Ringweg. Er ligt een mooi plan, maar er ontbreken nog ettelijke miljoenen op het budget. Bovendien typisch een onderwerp wat gemoederen doet oplaaien. Het komende college zal moeilijke keuzes moeten maken.

RegioTram. Tussen 2011 en 2014 staat de aanleg van Lijn 1 gepland. Vanaf 2012 kan er een tweede lijn bijkomen. De (binnen)stad langdurig overhoop. Veel overlast en emoties. De tram zou de komende verkiezingen wel eens een hot item kunnen worden.

Oostwand en Forum. Dit jaar worden de eerste gebouwen gesloopt voor een nieuw stuk binnenstad. De komende jaren ligt het halve centrum open. Frustraties en overlast zijn bijna voorgeprogrammeerd, zeker in combinatie met de tram. Bovendien moeten er voor het Forum nog harde noten gekraakt worden.

Kortom: het is voor een partij helemaal zo gek niet om de komende vier jaar oppositie te voeren. Zitten ze nu al in de oppositie kan het aloude motto ‘ we hebben het altijd al gezegd’ gebruikt worden. Vormen ze nu nog het college doet ‘de plannen waren goed, maar in de uitvoering is er gefaald’ het lang niet slecht. Machiavelli op z’n Gronings.

André Huitenga

Plucheverslaafd

Het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal:

pluche [Fr. peluzzo], I (o.&m.; g.mv., stofn.), zware, fluweelachtige, oorspr. wollen, thans meestal katoenen of kunstzijden stof met lange pool; – (meton.) wat met pluche bekleed is, m.n. zulke zitmeubelen: diep in het pluche weggezakt; – dergelijke voorwerpen als symbool van rijkdom, weelde, aanzien, macht: (uitdr.) aan het pluche gehecht zijn, de macht niet willen verliezen; (uitdr.) tot het pluche geroepen worden, minister of volksvertegenwoordiger worden.

Door welk materiaal het zitvlak der lokale politici in de Groninger raadszaal wordt verwend, weet ik niet precies. Maar net als in bovenstaande definitie, zijn ook sommigen onder hen dermate aan hun zetel gehecht dat er bijkans van een verslaving gesproken kan worden.

Drewes de Haan, fractievoorzitter van Groen Links moet volgens de mores van deze partij na drie termijnen het veld ruimen. Maar ja, met zoveel vers bloed op een verkiesbare plaats voelt hij zich nog immer tot het pluche geroepen. Zijn ervaring is daarbij zo onmisbaar, aldus De Haan, dat hij geheel onbaatzuchtig zijn partij nog vier jaar wil dienen. Het bestuur besliste anders: exit De Haan.

Anders is het gesteld met sommige ex-raadsleden van partijen die net komen kijken (Stadspartij) of de laatste jaren behoorlijk uit hun jasje zijn gegroeid (SP). Daarbij doet de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen denken aan de transferperiode bij het voetbal. Gespeend van iedere vorm van clubliefde wordt er politiek geshopt onder motto ‘lukt het bij de één niet, proberen we het bij de ander’.

Neem nou Fleur Woudstra. Die is zo aan het pluche gehecht dat deze zowat operatief verwijderd moet worden. Stadspartij, Fleurige Stad, Partij voor het Noorden, D66… en dat in nog geen acht jaar tijd. Of Anna Riemersma, ooit raadslid van de SP. Deze juriste uit Beijum hoefde niet meer te rekenen op een verkiesbare plaats, dus probeert ze het nu bij de Stadspartij. Alsof een vergeten bankzitter van FC Groningen voor Emmen gaat voetballen. Dat ze er in Drenthe maar gelukkig mee worden.

Je vraagt wiens belang met dit soort opportunisme wordt gediend, dat van de ambitieuze politicus of de kiezer. Mijn advies aan plucheverslaafde raadsleden: ga teddyberen sparen!

Martijn Wassenaar

Wat vervelend voor Peter

Niet objectief, zonder hoor of wederhoor, het tegenovergestelde van ‘fair and balanced’. OOG TV-redacteuren Martijn Wassenaar en André Huitenga geven ombeurten hun ongezouten mening over de aankomende verkiezingen en alles wat daarmee te maken heeft.

Met de gemeenteraadsverkiezingen voor de boeg wijst alles er op dat het Linkse College van PvdA, GroenLinks en SP de rit gaat volmaken. Jammer. Misschien had ik een te romantisch beeld van de linkse samenwerking, maar een beetje links college, daar hoort toch heibel en onmin bij.

Onherroepelijk denk ik terug aan het roemruchte progressieve college uit de jaren zeventig van Max van den Berg en Jacques Wallage. Daar gebeurde het nog. In doorrookte zaaltjes werd de revolutie op gemeenteniveau doorgevoerd. Politici waren als wilde dieren. Tegenstanders werden in de bek genomen en als oud vuil achtergelaten. Oké, niet zo fraai, maar dan heb je nog wat.

Nee, dan de Raspoetin van het huidige college. Frank de Vries is best een goede politicus, maar de lijsttrekker van de grootste linkse partij met de uitstraling van een schoolmeester van een plattelandsschooltje, kan dat wel? Peter Verschuren. Nog zo’n aardige man. Hij verkwanselt miljoenen aan reïntegratiegelden, maar ik kan alleen maar denken: wat vervelend voor Peter.

Het is, vrees ik, een beetje het probleem van deze tijd. Politici zijn aardige en redelijke mensen geworden die het beste met ons allen voorhebben. Zo’n beetje het manco waar D66 jarenlang aan geleden heeft. De waarheid is dat niemand zit te wachten op aardige en redelijke politici. Is het een wonder dat een schreeuwlelijk als Geert Wilders zo populair is.

Maar goed, op onze oude dag kunnen we vertellen dat wij er bij waren toen de Groene Sint fairtrade-producten kwam uitdelen onder de led-verlichting. Ook mooi.

André Huitenga (redacteur OOG TV)

WK zonder Duitsland

Niet objectief, zonder hoor of wederhoor, het tegenovergestelde van ‘fair and balanced’. OOG TV-redacteuren Martijn Wassenaar en André Huitenga geven ombeurten hun ongezouten mening over de aankomende verkiezingen en alles wat daarmee te maken heeft. Martijn bijt het spits af.

Het is een veelgehoorde klacht onder lokale politici: je werkt je vier jaar het snot voor de ogen en dan wordt je afgerekend op wat je collega’s in Den Haag allemaal uitspoken. Ik ziet het nu al voor me… PvdA campagne 2010: Wouter Bos op de Grote Markt geflankeerd door een onderdanig glimlachende Frank de Vries. En zo wordt het verhaal van de Groningse PvdA het verhaal van de landelijke partijbonzen. Ondankbaar werk.

En zo ging het vier jaar geleden ook. De VVD verloor, ondanks het goede werk van Koen Schuiling, de toenmalige wethouder van Sociale Zaken. Hij voerde bijna onliberaal humaan de bezuinigingen op het reïntegratiebudget in, maar het mocht niet baten. De VVD verloor vanwege landelijke trends, zoals ook voormalig collegegenoot CDA.

De SP daarentegen had de wind electoraal wél stevig in de rug. De voormalige maoïsten uit Oss voerden in Groningen weliswaar energiek oppositie, maar het waren Marijnissen en co. die de buit voor Van Gijlswijk en de haren binnenhaalden. En zo werd Groningen in maart 2006 het Moskou aan de Hondsrug met een geheel links College.

Dit keer is er één belangrijk verschil met vier jaar geleden. Natuurlijk zal D66 stemmen weghalen bij de PvdA, maar dat is wat mij betreft lood om oud ijzer. Nee, belangrijker is het ontbreken van de PVV hier ter stede. Is dat erg? Acht jaar geleden was ik best trots dat Pim Fortuyn en zijn leefbaarheidskliek geen voet aan de grond kregen in Groningen. Nee, wij kregen toen Fleur Woudstra en Geert Spieker van de totaal ongevaarlijke Stadspartij. Maar deze keer… Het voelt als een WK-voetbal zonder Duitsland. Je hoopt (tegen beter weten in) dat ze zullen verliezen, maar ze moeten wel meedoen.

Maar het is wel goed nieuws voor de SP en de VVD op wiens stemmers Wilders het vooral heeft voorzien. Hebben in ieder geval deze partijen nog eer van hun (lokale) werk!

Martijn Wassenaar (redacteur OOG TV)